به سلامت
من ای صبا ره رفتن به کوی دوست نتوانم
تو می روی به سلامت سلام ما برسانی
ری را
صفحه نخست
تماس با نویسنده
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود
نویسندگان وبلاگ
f i
آرشیو وبلاگ
اردیبهشت ۸۸
اردیبهشت ۸٧
آبان ۸٦
امرداد ۸٤
آبان ۸۳
مهر ۸۳
لینک دوستان
سرزمین محال
یه آدم دیگه
شمیلا
واران
اخبار ايران
اخبار ICT
تفريحات اينترنتي
تالارهاي گفتگو
خرید اینترنتی
طراح قالب : سعیده
مدرسه وب
آمار و خروجی
RSS 2.0
لوگوی دوستان
مناجات
بار الها برای همسایه ای که نان ما را ربود؛ نان !
برای آنانی که قلب ما راشکستند؛ مهربانی !
برای کسانی که روح ما را آزردند؛ بخشش!
وبرای خویشتن خویش آگاهی و عشق می طلبم.
دو همسفر
کشتی در طوفان شکست و غرق شد . فقط دو مرد توانستند به سوی جزیره ی کوچک بی آب و علفی شنا کنند و نجات یابند.
دو نجات یافته دیدند هیچ نمی توانند بکنند، با خود گفتند بهتر است از خدا کمک بخو ا هیم .
بنابراین دست به دعا شدند و برای این که ببینند دعای کدا م بهتر مستجاب می شود به گوشه ا یاز جزیره رفتند.
نخست، از خدا غذا خواستند . فردا مرد اول، درختی یافت و میوه ای بر آن، آن را خورد . اما مرد دوم چیزی برای خوردن نداشت.
هفته بعد، مرد اول از خدا همسر و همدم خواست، فردا کشتی دیگری غرق شد، زنی نجات یافت وبه مرد رسید. در سمت دیگر، مرد دوم هیچ کس را نداشت.
مرد اول از خدا خانه، لباس و غذای بیشتری خواست، فردا، به صورتی معجزه آسا، تمام چیزها ییکه خواسته بود به او رسید. مرد دوم هنوز هیچ نداشت.
دست آخر، مرد اول از خدا کشتی خواست تا او همسرش را با خود ببر د . فردا کشتی ای آمد و درسمت او لنگر انداخت، مرد خواست به همراه همسرش از جزیر ه برود و مرد دوم را همانجا رها کند .
پیش خود گفت، مرد دیگر حتما شایستگی نعمت های الهی را ندارد، چرا که درخواستها ی ا وپاسخ داده نشد، پس همینجا بماند بهتر است.
زمان حرکت کشتی، ندایی از آسمان پرسید: چرا همسفر خود را در جزیره رها می کنی؟
پاسخ داد : این نعمت هایی که به دست آورده ام همه مال خودم است، همه را خود درخواست کرده ام.
درخواست های او که پذیرفته نشد، پس لیاقت این چیزها را ندارد.
ندا، مرد را سرزنش کر د : اشتباه می کنی . زمانی که تنها خواسته او را اجابت کردم، این نعمت ها بهتو رسید.
مرد با حیرت پرسید: از تو چه خواست که باید مدیون او باشم؟
ندا پاسخ داد: از من خواست که تمام خواسته های تو را اجابت کنم!
پدر
سفيد است رنگ رنج؛ اين راز را آينه بر موی پدر افشا کرد .
نيستی
در بهاری که بی تو خزان شد ...
باورم شد !
دگر نيستی تو ...!
نيستی تو ! نيستی تو ! نيستی تو ! نيستی تو ...
خواب و بيدار
بالشت شانه هايم
چقدر خاليست ...
کاش سرت برای خوابيدن درد می کرد !
دلم می خواد گريه کنم اونقدر که اشک چشام بياد برسه به ضريح دلت و خودت ازم
بخوای که بس کنم ! شايد اونوقت باور کنم که بيدارم ......
خيلی دوست دارم خدای مهربونم .
فاصله
راهی نمونده نازنين بايد به دريابزنيم
تا دلامون هواييه سری به ابرا بزنيم
.jpg)
از شدت خوشحالی دلم می خواد گريه کنم ...
ميل زوال
ياد ايامی که در کويی گذاری داشتيم
ديده و دل روشن از ديدار ياری داشتيم
در جوارش از بد دوران پناهی داشتيم
در کنارش از غم گيتی کناری داشتيم
در ميان ما و او صحبت ز ما و او نبود
در درون جان زعشق هم شراری داشتيم
با همه ناز و تکبر ناز ما را می خريد
عشق را نازم که چونين اعتباری داشتيم
سر گران شد روزگار از من گريزان گشت بخت
ياد ايامی که ما هم روزگاری داشتيم .
خونه سرشار سکوته خونه از خاطره خالی من پر از ميل زوالم عشق من تو در چه حالی؟
خورشيد
خورشيد
جاودانه می درخشد در مدارخويش !
مائيم
که پا جای پای خويش می نهيم و
غروب می کنيم هر پسين .
تقديم به : قائم آل محمد
با ياد : حسين پناهی .
اينم برای تو :
گفته بودم چو بيايی غم دل با تو بگويم چه بگويم که غم از دل برود چون تو بيايی
۰! آخ جون .
سفر
اتوبوس رسيد
وتنهايی ام را به تنهايی برد :
...به سکوت های مافوق صوت بر خوردم
و مذاکرات مفصلی بر گزار کردم با خودم
به قشنگترين لحظه های مسير دست زدم
ويک ترانه ی ديگر شنيدم ...
من به تصوير زمين رسيدم
ودوباره تنهايی.
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايی من بزرگ است. ۱!